De ogen openen

Je bent hulpverlener. Je werkt met een Verlaat Verdriet-er die in haar/zijn jeugd een ouder – of beide ouders – verloor door de dood. Als volwassene word je cliënt nu geconfronteerd met tal van moeilijkheden. Moeilijkheden die zowel van psychische, als van lichamelijke aard kunnen zijn.

Je cliënt is bijvoorbeeld gevoelig voor depressies. Voor angst- en paniekaanvallen. Voor stress. Meer dan eens in haar/zijn werkzame leven is hij/zij geconfronteerd met burn-out. Je cliënt is gevoelig voor verslavingen. Suïcidegedachten spelen door haar/zijn hoofd. Of hij/zij kent op verschillende manieren (chronische) fysieke pijnen. Of (chronische) vermoeidheid.

Toch twijfelt je cliënt of er een verband is tussen de moeilijkheden die hij/zij nu als volwassene ervaart en het vroege verlies van de ouder(s). Of hij/zij wil daar helemaal niets van weten. ‘Dat heb ik allang verwerkt.’ Je cliënt wil werken aan problemen van nu, maar niet (ook nog eens) aan Verlaat Verdriet-thema’s. Zonder dat is het leven al ingewikkeld en moeilijk genoeg.

Dan kan het, ook al wil hij/zij dat eigenlijk niet – of staat daar zelfs helemaal niet voor open – toch helpend zijn om een stap te zetten. Bijvoorbeeld door de Zelftests op de Verlaat Verdriet-site te doen. Deze eenvoudige Zelftests zijn gebaseerd op de Kenmerkende Patronen bij Verlaat Verdriet. Alle Verlaat Verdriet-ers met wie ik in de afgelopen jaren contact heb gehad hebben zich – zonder uitzondering – in deze Kenmerkende Patronen herkend. Mogelijk niet in alle patronen, maar ook een paar patronen kunnen je cliënt de ogen openen. Confronterend misschien. Pijnlijk ook. Maar ook een enorme opluchting. Je cliënt kan nieuwe stappen zetten. Ook al is het dan mogelijk toch met thema’s uit de gevolgen van jong ouderverlies op de langere termijn.

Tip

Zelftest 1 en Zelftest 2.

Lezen

Verlaat Verdriet-website
Kenniscentrum Verlaat Verdriet
Kenmerkende Patronen bij Verlaat Verdriet
Teruggaan om verder te kunnen
Gat in je ziel 

Doen

Gevoelswoordenboek

© Kenniscentrum Verlaat Verdriet, 2025