‘Rouwen mannen anders dan vrouwen?’ is een vraag die me regelmatig wordt gesteld. Of eigenlijk is het meestal geen vraag, maar een constatering van iets dat eigenlijk als een feit wordt gezien.
En ja: ook in mijn werk zie ik mannen anders omgaan met hun rouwproces (namelijk vastberaden en doelgericht) dan vrouwen (namelijk vastberaden en verbindingsgericht).
Uniek
Mijn Verlaat Verdriet-werk heeft me veel geleerd. Heel veel. Bijvoorbeeld ook dat alle mensen in wezen hetzelfde zijn.
Ongeacht de vraag of we man zijn of vrouw. Ongeacht afkomst. Ongeacht opleidingsniveau. Ongeacht ‘karakter’. Ongeacht werk.
Wij, moderne westerse mensen, vinden onszelf zo bijzonder. Zo uniek. We verbeelden ons zo verschrikkelijk veel. We vinden onszelf zo onsterfelijk belangrijk.
En toch heb ik geconstateerd dat in de basis alle mensen hetzelfde zijn.
Wat mij is opgevallen zijn vooral de overeenkomsten in reacties op abrupt verlies van veiligheid.
Van emotionele geborgenheid.
Van continuïteit.
Afgescheiden
Alle verhalen over jong ouderverlies die ik heb gehoord gaan in de kern over afgescheiden zijn. Over innerlijke eenzaamheid. Hoe verschillend en hoe uniek alle mensen en hun levensverhalen ook mogen zijn.
Zowel mannen als vrouwen.
Aanknopingspunten
Wat betekent ‘eenzaamheid’ voor jou?
Wat betekent ‘innerlijke eenzaamheid’ voor jou?
©Kenniscentrum Verlaat Verdriet 2026