Clichés. Ze zijn met veel. Ook in de wereld van de rouw. Mogelijk juist vooral in de wereld van de rouw.
‘Je miste je ouder bij je diploma-uitreiking’ is zo’n cliché dat wat mij betreft altijd een leeg cliché is geweest.
Feitelijk klopt het. Je overleden ouder ontbrak inderdaad bij de uitreiking van je einddiploma. Maar de wereld van gevoelens achter deze cliché. Daar gaat het om.
De ontbrekende ouder
De ouder die ontbrak op momenten dat je nieuwe stappen moest gaan zetten in je nog jonge leven. Die er had moeten zijn om je te helpen moeilijkheden aan te gaan. Teleurstellingen te overwinnen.
De ouder die voor je op had moeten komen. Op wie je had moeten kunnen rekenen als het erop aankwam. Die erbij had moeten zijn toen je zwemdiploma haalde. Die bij de hardloopwedstrijd had moeten zijn. Niet omdat je zou gaan winnen, maar gewoon omdat je meedeed.
De ouder die had moeten zien hoe eenzaam jij je voelde.
Hoe ongelukkig. Hoe onzeker.
De altijd aanwezige afwezigheid
De verborgen inhoud van het cliché van de ontbrekende ouder bij je diploma-uitreiking gaat over de wereld van de leegte na het vroege verlies van je ouder. Dat is waar jong ouderverlies en Verlaat Verdriet in de werkelijkheid over gaan.
De altijd aanwezige afwezigheid van de ouder die te vroeg overleed. De ontbrekende ouder.
De ouder die jou tot hulp en steun had moeten zijn bij het ontwikkelen van je zelfvertrouwen. Van je zelfrespect.
De trotse moeder/de trotse vader die haar/zijn bijdrage had moeten leveren aan de ontwikkeling van je gevoel van eigenwaarde.
Dat is voor een kind op weg naar volwassenheid de inhoud van de altijd aanwezige afwezigheid van een overleden moeder/een overleden vader. Dat is de betekenis van de levenslange invloed van de ontbrekende ouder.
Aanknopingspunten
Wat betekent ‘gemist’ voor jou?