In verband met een Verlaat Verdriet-workshop zocht ik een dagboekje op waarin ik in de winter van 1998 regelmatig schreef. Een klein boekje dat ik vooral gebruikte om in contact te komen met het kind in mij.
Op achttien december schreef ik:
Kom lief meisje
voel je angst
voel je verdriet
voel hoe erg het is geweest
voel hoe erg het voor jou is geweest.
Komik houd je vast.
Wij zijn één,
samen zijn we krachtig
samen zijn we sterk
samen zijn we in staat dat enorme gat dat altijd weer in mijn leven komt te dichten.
Kom meisje
samen zijn we sterk.
Kom meisje
samen maken we een nieuwe basis.
Kom meisje
manifesteer je
laat je zien.
Op eenendertig december schreef ik:
Lief klein meisje,
Ik wil van je houden.
Ik wil je liefkozen.
Ik wil je opnemen in mijn leven.
Ik wil niet meer bang voor je zijn.
Ik wil je niet meer bang maken.
Ik wil je niet meer in een hoek drijven.
Ik wil je niet slaan.
Ik wil je niet vernederen.
Ik wil je niet angstig maken.
Kom bij me.
Laat me je vasthouden.
Laat me je verwarmen.
Laat me je beschermen.
Kom bij me zitten.
Dan kunnen we aan elkaar wennen.
Kom alsjeblieft.
Wacht!
Ik kom naar jou toe.
Tips:
Zien en horen
Rouw kent geen tijd
Lezen
Verlaat Verdriet (Ver)Werkboek
Teruggaan om verder te kunnen
Handreikingen voor hulpverleners
Gat in je ziel. Helen door schrijven
Kenniscentrum Verlaat Verdriet
Verlaatverdriet.nu
©Titia Liese 2026, ©Kenniscentrum Verlaat Verdriet 2026
#verlaatverdriet #verlaterouw #kenniscentrumverlaatverdriet #jongouderverlies #teruggaanomverdertekunnen #handreikingenvoorhulpverleners #gatinjeziel