‘Ik rouw om mijn verloren leven. Ik rouw om het gevoel dat ik, na het verlies van mijn vader, niet meer heb geleefd’.
Een van de deelnemers aan een workshop is aan het woord. Ze zegt het hardop. In haar stem klinken verdriet, boosheid, machteloosheid. En eindeloze eenzaamheid.
Onbegrijpelijk
Voor ‘de buitenwereld’ zijn Verlaat Verdriet en verlate rouw bij Verlaat Verdriet nog (te) vaak onbegrijpelijke fenomenen. Niet te vatten.
‘Dat is toch al zo lang geleden?’
‘Daar kan je nu toch geen last meer van hebben?’
‘Je koestert je verdriet.’
Een kleine greep uit opmerkingen die Verlaat Verdriet-ers te horen kunnen krijgen als ze vertellen over het verdriet, de pijn en de boosheid die hun leven moeizaam en zwaar maken.
Lagen
Voor veel Verlaat Verdriet-ers is het moeilijk om toe te geven. Maar veel van hen kennen die gevoelens een verloren leven te leven.
Een verlaat rouwproces is voor veel Verlaat Verdriet-ers niet alleen een proces van verdriet verwerken om je overleden ouder.
Een verlaat rouwproces gaat ook, en vaak vooral, om wat er na het verlies van de ouder met je is gebeurd. Een verlaat rouwproces bestaat, alleen al door het tijdsverloop, uit vele lagen. Rouw om een verloren leven is één van de vele lagen in dit proces.
Aanknopingspunten
Wat herken jij van jezelf in rouwen (om een verloren leven)?