Er zijn van die momenten die als het ware in je ziel gegrift lijken te staan. Gebeurtenissen in je leven die je nooit meer vergeet. Waar plaats en tijd van de gebeurtenis voor altijd deel uitmaken van je geheugen. Een momentum.
In het begin van mijn Verlaat Verdriet-werk volgde ik, vanuit de uitkering die ik toen had, een cursus voor startende ondernemers. Die cursus deed ik in de hoop dat ik mijn angst zou overwinnen om me werkelijk te manifesteren in werk.
Ook aan die cursus kwam een eind. Nu kon ik er niet meer omheen. Ik moest.
Gat
Nog altijd kan ik in mijn lijf voelen wat er gebeurde op het moment dat ik, na de laatste cursusdag, uit de trein stapte op het station van Nunspeet. Ineens, volkomen onverwacht en voor mij uit het niets, werd ik overvallen door een totale paniek. In een fractie van een seconde leken de wereld en ikzelf te vergaan. Voelde het alsof ik in een bodemloos gat stortte.
Volwassen
Pas jaren later kon ik benoemen wat er op dat moment bij het verlaten van de trein gebeurde. Paniek. De cursus was afgelopen. Nu kon ik er niet meer omheen. Nu moest ik aan de bak. Dit was totale paniek voor het nemen van volwassen verantwoordelijkheid. Terwijl ik voordien een leven leidde dat leek op het leven van een volwassene. Met een baan en met een eigen huis. Een schijnbaar gewoon leven als volwassene, inclusief het nemen van volwassen besluiten.
En dan, op dat moment op het station, toch die totale paniek voor het nemen van volwassen verantwoordelijkheid voor het leven. Voor mijn leven.
Verantwoordelijkheid
Hoe ik thuis ben gekomen na die paniek?
Ik heb geen idee meer.
Wat er gebeurde toen ik eenmaal thuis was gekomen?
Ik heb geen idee meer.
Maar wat er jaren later gebeurde weet ik nog wel heel goed. De ervaring van die paniek is een ervaring geweest die me langzaam maar zeker heel veel heeft gebracht. Eindelijk kon ik, al was het jaren later, voelen hoe het kleine kind in mij het diep van binnen eigenlijk nog altijd vanzelfsprekend vond dat er voor haar werd gezorgd.
Vanaf die realisatie kon ik steeds meer echte volwassen verantwoordelijkheid nemen voor mijn eigen leven. Voor mijn werk. Zonder die diepe paniek die altijd nog ergens in mij verborgen zat.
Een groot en bijzonder moment van een ommekeer in mijn leven.
Aanknopingspunten
Wat doet het lezen van deze blog met jou?
(C) kenniscentrum Verlaat Verdriet 2026