Aanpassen en uitbarsten

Eén van de grote Verlaat Verdriet-thema’s is aanpassen.
Wij, Verlaat Verdriet-ers, hebben ons, na het verlies van onze ouder, aangepast aan een situatie die voor ons niet goed meer was. Die voor ons niet meer klopte.
We hebben ons aangepast aan een situatie die niet meer was zoals die was voor het verlies van onze ouder.

Veranderd

Er is een gat gevallen in je gezin van herkomst na het overlijden van je ouder.
Wie ook de plaats mag hebben ingevuld van je overleden ouder (als dat al zou kunnen…): je leven was
voorgoed veranderd.
Je kreeg niet meer de zorg van je overleden ouder die je kreeg voor haar/zijn overlijden.
Niet meer haar/zijn aandacht.
Niet meer haar/zijn onvoorwaardelijke liefde.
Niet meer haar/zijn zorg.
Niet meer haar/zijn cultuur.
Niet meer haar/zijn educatie.
Vanaf nu ontbrak je overleden ouder.
Je leven was voor altijd veranderd.
En jij paste je aan.
Je paste je aan, zo goed en zo kwaad als dat ging.
Je paste je aan, aan een situatie die niet meer optimaal was voor je ontwikkeling.
Je bent dat blijven doen.
Aanpassen.

Boos

Nog altijd pas je je schijnbaar moeiteloos aan.
Maar van binnen ben je boos.
Boos om wat je moet.
Boos om wat je doet.
Of om wat je niet doet.

Uitbarsten

Je past je aan tot de maat vol is.
En dan ineens barst je uit.
Je spuwt vuur in een woede die niet in verhouding staat tot de aanleiding.

Aanknopingspunten
Wat betekent ‘aanpassen’ voor jou?

©kenniscentrum Verlaat Verdriet 2026