‘Veerkracht?’
‘Verkracht!’
We zitten aan tafel tijdens een workshop te praten over het gemak waarmee tegenwoordig gepraat wordt over veerkracht. ‘We moeten de veerkracht van kinderen niet onderschatten’. ‘Kinderen zijn zo flexibel.’ Het is zo gemakkelijk gezegd. Ook door mensen die beter zouden moeten weten.
Verkracht
‘Veerkracht? Verkracht zal je bedoelen’, reageert een deelnemer aan de workshop fel. Hij verloor jong zijn moeder door zelfdoding.
Kinderleven
Aan de eerste jaren van zijn leven bewaart hij goede herinneringen. ‘Een heel gewoon kinderleven’. Rond zijn tiende jaar verandert zijn moeder in een depressieve vrouw. Verschillende opnames volgen. ‘Geen idee waar ze dan was. Een rusthuis werd er gezegd. We gingen een keer op bezoek. Maar waar dat was? En wat dat was? Wat ze daar deed? Waarom ze daar was?’ Als zijn moeder thuis was altijd opletten. Waar was ze? Wat deed ze? Verschillende keren was ze weg. ‘Dan moesten we haar zoeken.’
Onveiligheid
Onduidelijkheid. Onveiligheid. Chaos. Altijd alert zijn.
Voor je moeder zorgen. In plaats van dat zij ervoor zorgt dat jij veilig op kan groeien.
Grensoverschrijdend gedrag
Als kind leven in een huis met een ouder die regelmatig dreigt met zelfdoding. Of regelmatig een poging doet.
Je staande zien te houden in deze vorm van grensoverschrijdend gedrag door een ouder.
‘Veerkracht?’ ’Verkracht, zal je bedoelen!
Aanknopingspunten
Op welke wijze overleed jou ouder?
Waar bevond jij je op dat moment?
Wie zorgde voor jou?
Waar was jij tijdens de uitvaart?